Ένας προβληματισμός!

Όλα όσα γράφω είναι η αλήθεια μου.Είναι πιθανό να σκανδαλιστείς διαβάζοντάς την.Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη γι’αυτό.Ξέρεις δεν μπορώ να σε κατηγορήσω,γιατί δεν έχω αυτό το δικαίωμα,δεν είναι άλλωστε ο ρόλος μου αυτός.Γιατί να κρίνω;Ίσως έχεις μάθει διαφορετικά στη ζωή σου.Ίσως έτσι σε έμαθαν.Και ξέρεις και κάτι άλλο;Ίσως και να έχεις και δίκιο,αλλά δεν μπορώ να μη γράψω αυτό που σκέφτομαι.Ίσως εκφράζει και κάποιον ακόμη.

Βλέπω λοιπόν όλους εσάς και ώρες ώρες στενοχωριέμαι,θυμώνω.Τον τελευταίο χρόνο είναι η αλήθεια πως γνώρισα πολύ κόσμο. Πολλούς νέους.Φοιτητές,μαθητές,εργαζόμενους,οικογενειάρχες ή ελεύθερους.Ανθρώπους με όνειρα,σκέψεις,στόχους,ανάγκη για αύριο,για ένα καλύτερο αύριο.Για ένα αύριο πιο ελεύθερο,πιο δημιουργικό,πιο ελληνορθόδοξο.Και σκέφτομαι τώρα.Όλοι έχουμε τις ίδιες ανάγκες..Να πάει ο τόπος μας κι εμείς οι ίδιοι μπροστά,να γνωρίσουμε κάποιον/κάποια και να κάνουμε οικογένεια(αν είμαστε γι’αυτό το δρόμο) και να προσπαθούμε να ζούμε αγωνιστικά και εν Χριστώ.Ως εδώ όλα καλά.Παίρνω το θάρρος που μου χρειάζεται(το χαμένο μου θάρρος) και συνεχίζω τη ζωή μου,γνωρίζοντας πως υπάρχουν και άλλοι που σκέφτονται τα ίδια μ’εμένα.Και τώρα έρχεσαι εσύ και μου λες… «Πού βρίσκεις το πρόβλημα;Πάλι ανικανοποίητη;Πάλι κάτι φταίει;Πάλι δεν αρκείσαι σ’αυτό που έχεις;»

Ξέρεις δεν ντρέπομαι να στο πω.Όχι,δεν αρκούμαι.Δε μου φτάνουν αυτά που έχω και να σου πω και το γιατί.Βλέπω όλους εσάς ή καλύτερα όλους εμάς που τρέμουμε να πράξουμε,να σκεφτούμε,να ρισκάρουμε,να ζήσουμε.Κάνε κάτι κι ας είναι και λάθος κι ας πληγωθείς.Δεν αντέχω άλλο αυτή τη δήθεν σεμνότητα.Κι αν μιλήσουμε με κάποιον του άλλου φύλου τι θα γίνει;Μήπως έτσι διαπράττουμε μία θανάσιμη αμαρτία;Ειλικρινά στο λέω φίλε και φίλη μου έχω κουραστεί…Είμαστε τόσο ψεύτικοι.Και άντε σου λέω πως μιλάς με κάποιον.Αν στραβώσει κάτι στην πορεία όλοι πέφτουν πάνω σου.Γιατί αυτή η πράξη να με κυνηγάει και να ορίζει το μέλλον μου;..Γιατί να κρίνουμε τόσο αυστηρά;Διάβασα κάπου πως αν κρίνεις τον άλλο δε σου μένει χρόνος,για να τον αγαπήσεις…..Κι αν ακόμα είμαι με κάποιον και χωρίσω τον καιρό της γνωριμίας,γιατί να με λιθοβολήσεις;Θα ήταν καλύτερα να είχα έναν προβληματικό γάμο;Να έφερνα παιδιά στον κόσμο και να μην τους έδινα αγάπη και τρυφερότητα,γιατί θα ήμουν απορροφημένη στα δικά μου προβήματα;Να είχα μια οικογένεια που δεν αναπτύσσεται σωστά;Έτσι αρχίζω να έχω προβλήματα υγείας.Ναι,ναι αυτά τα γνωστά ψυχοσωματικά που αναφέρουν όλοι.Ξέρεις πως είναι να σου λέει ο γιατρός πως δεν έχεις κάτι οργανικό; «Απλώς αγχώνεσαι,πιέζεσαι,δε χαίρεσαι τη ζωή σου..»Ξέρεις πώς νιώθεις εκείνη τη στιγμή;…Μα πώς να την χαρώ καταπιεστικά;Θέλω να χαρώ,να ζήσω με το δικό μου τρόπο κι όχι μέσα στα δικά σας καλούπια.Ίσως κι ο δικός μου τρόπος σκέψης να είναι αρκετά καλουπωμένος,αλλά τον προτιμώ.Δεν αντέχω άλλο τα δικά σας μέτρα,τη λογική της καχυποψίας,την γεμάτη ερωτηματικά,αντιρρήσεις κι αμφιβολίες.

Η συναναστροφή μου με νέους ανθρώπους δε με κάνει λιγότερο χριστιανή,λίγοτερο πιστή ή λιγότερο ανθρώπινη.Αντιθέτως,μαθαίνω απ’τα λάθη μου.Δεν πηγαίνω γυρεύοντας,μα κι αν στραβοπατήσω θέλω να είσαι εκεί να με στηρίξεις ή έστω να νιώθω πως είσαι εκεί.Σε θέλω δίπλα μου,βοηθό και σύμμαχο,γιατί πολύ απλά μόνη μου φοβάμαι.Θέλω κι εγώ τη στήριξη στη ζωή.Δεν αντέχω άλλο την καταπίεση,τους κανόνες που υπάρχουν για το δήθεν καλό μου.Δε με βοηθάς έτσι.Με πνίγεις.Δεν μπορώ ν’ανασάνω..

Βλέπω τους ανθρώπους χαρούμενους,χαμογελαστούς με το δικό τους περίγυρο κι αλήθεια τους χαίρομαι,αλλά όταν πρόκειται για κάποιον εκτός του περιγύρου;Τότε τι συμβαίνει;Γιατί είναι πιο επιφυλακτικοί και λιγότερο χαμογελαστοί;Γιατί;Άλλωστε ακόμη κι αν ξέρουν κάτι αρνητικό για κάποιο πρόσωπο που γνωρίζουν είμαι σίγουρη πως γνωρίζουν το θέμα μονόπλευρα και δε ρώτησαν την εκδοχή της άλλης πλευράς .Αλήθεια ρώτησες ποτέ τον άλλο πως ένιωσε;Πώς νιώθει τώρα;Γι’αυτό σου λέω υποκριτές είμαστε.Αν κι από σένα που ζεις μέσα στην εκκλησία(όσο μπορείς και προσπαθείς)δε βρω  λίγη παρηγοριά,τότε από ποιόν θα βρω;Γιατί και μες στην εκκλησία αυτή η αντιμετώπιση;Πολύ με στενοχωρεί!

Η συναναστροφή των δύο φύλων,ή πιο σωστά η σωστή συναναστροφή των δύο φύλων είναι υγιής και πρέπει να υπάρχει.Δε λέω να φτάσουμε στα άκρα,άλλωστε κι εγώ θα χαρακτήριζα τον εαυτό μου γενικά συντηρητικό.Όμως μη με κάνετε να νιώθω τύψεις που φέρνω στο μυαλό μου κάποιον.Με κάνετε να νιώθω μη φυσιολογική.Μου δημιουργείτε συμπλέγματα.Γιατί στους συνομηλίκους μου να μη μιλάω άνετα;Γιατί να τους έχω στο περιθώριο;Γιατί να φοβάμαι να γελάσω μαζί τους,να συμπάσχω μαζί τους,να τους κάνω φίλους μου,να τους αγαπήσω,να τους μάθω…;;Γιατί;Δεν είναι αμαρτία.Δεν μπορεί να είναι αμαρτία αυτή η συναναστροφή!Κι όμως..Με κάνεις κι αισθάνομαι απαίσια.Λες κι είμαι εκτός εποχής,εκτός τόπου και χρόνου.Στο ξανατονίζω δεν εννοώ να φτάσουμε στο άλλο άκρο,να πάμε γυρεύοντας και να δώσουμε χώρο στον πονηρό.Μα μη μας οδηγείτε και στην κατάσταση της αποστείρωσης.Τότε είναι που γινόμαστε δακτυλοδεικτούμενοι.Και ναι ο χριστιανός πρέπει να ξεχωρίζει από τον κόσμο,γιατί είναι χριστιανός,όχι όμως να φτάσουμε και στην υπερβολή.Δε θα συμβεί τίποτε άσχημο,αν είσαι προσεκτικός,αλλά όταν ξέρω πως κάθε μου στραβοτιμονιά θα είσαι εκεί για να την κρίνεις κι όχι να την αγκαλιάσεις,τότε ναι,έχω άγχος,νιώθω πίεση και ζω όπως θες εσύ.ΕΣΥ!!!Όχι,όπως θέλει ο Χριστός,αλλά όπως θες εσύ.Είναι σαν να λες στην Κυριακή Προσευχή..γενηθήτω το θέλημά μου..Νομίζω πως δεν το θες αυτό,γι’αυτό ξανασκέψου το πριν με κατακρίνεις,πριν με σχολιάσεις,πριν επηρεάσεις τους άλλους και τους κάνεις να είναι προκατειλημμένοι και καχύποπτοι μαζί μου.Σκέψου λίγο τι θα ήθελε ο Θεός…Σκέψου λίγο τι θα ήθελες εσύ για τον εαυτό σου,το παιδί σου,το φίλο σου…Και μετά πράξε…

Α.Λ.

Αν φτάσεις μέχρι εδώ διαβάζοντας,γράψε μια γνώμη.Να δούμε που βαδίζουμε..Ευχαριστώ προκαταβολικά!

Advertisements

8 responses to “Ένας προβληματισμός!

  1. επέλεξα να δώσω απάντηση ως guest όχι επειδή είμαι ένας επισκέπτης και άρα ίσως να με πουν περαστικό αλλά επειδή δεν θέλω τα γραφόμενά μου να μπουν στο πρίσμα «α τα λέει αυτά… αυτός»

    Συμφωνώ απόλυτα, συμφωνώ και επαυξάνω αλλά αυτό που έχω συμπεράνει είναι ότι πάσχουμε. Πάσχουμε ως κοινωνία, ως Χριστιανοί. Ναι μεν είμαστε στο χώρο αλλά είμαστε πολλοί εκτός πνεύματος.
    Θα σου πω το εξής μόλις δω μια πόρνη όχι απλώς τραβώ τα μάτια μου αλλά νιώθω και πολύ άσχημα που την είδα. Και μετά λέω ο Χριστός έζησε με τέτοιους, μίλησε δίδαξε και αγάπησε τέτοιους ανθρώπους… Και λέω δεν είναι δυνατόν, δεν είναι δυνατόν. Κι όμως… Οπότε ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι είμαι 25 χρόνια στην εκκλησία και έχω κάνει πολλά κηρύγματα, έχω κάνει παρα πολύ δουλειά αλλά συνειδητοποιώ ότι όλα ήταν λάθος.
    Δεν έχω κάνει τίποτα όλα είναι κατασκευάσματα του μυαλού μου. Είμαι μες στην ψεφτιά, συνεχώς λέω ότι είμαι αμαρτωλός. Και το λέω επειδή το διάβασα στα βιβλία, επειδή έγινε πολύ μεγάλος γνώστης της πατερικής Θεολογίας. Και μόλις πριν λίγες μέρες διαπίστωσα ότι έχω γίνει ένας εικονικός γνώστης. Στην ουσία η καρδιά μου δεν συμβαδίζει σε τίποτα με τις εξωτερικές ωραίες-χριστιανικές πράξεις. Είμαι απόλυτος γνώστης του τι αρέσει και του τι χρειάζεται αλλά δεν είμαι σε θέση να το παράξω απ την καρδιά μου.

    έτσι λοιπόν καταλήγω ότι είμαι λάθος, είμαι πολύ λάθος. Συμφωνώ με όσα λες αλλά αυτό που κατάλαβα είναι ότι το προτιμότερο είναι να μην κάνει κάποιος αυτό που πρέπει αλλά αυτό που νιώθει. Και μόνο όταν κάνει αυτό που νιώθει θα καταφέρει να νιώσει ίσως κάποτε και τον Θεό. Αλλά πολύ φοβάμαι ότι όλοι μας αυτό που μας είπαν πρέπει το κάναμε συναίσθημα ουσιαστικά κλείνοντας την καρδιά μας.

    Επαναστάτες του εαυτού μας και εννοείτε χωρίς πάθος και φόβο επαναστάτες της κοινωνίας μας και της αρρώστιας που μας χτυπάει.

    Ζω σε ένα αυστηρό περιβάλλον, όλοι είναι εναντίον μου λόγο αυτών που περιέγραψες. Αλλά χαίρομαι γιατί μόνο όταν βρήκα αντίπαλους κατάφερα να γίνω πολεμιστής…
    Μόνο όταν με έδιωξαν, περπάτησα…
    μόνο όταν με έφτυσαν κοίταξα την καρδιά μου…
    και έχω δρόμο ακόμα αλλά για πρώτη φορά νιώθω σωστός….
    χαίρε

  2. Σ’ευχαριστώ για το σχόλιό σου.Παίρνω κουράγιο που και κάποιος ακόμα σκέφτεται έτσι!Πράγματι το πρέπει των άλλων το κάναμε συναίσθημα…Χαίρε

  3. Αλέξανδρος Παναγιωτόπουλος

    «Ο κόσμος παράγεται και η επιθυμία αυτού, ο δε ποιών το θέλημα του Θεού μένει εις τον αιώνα» (Α΄ Ιωαν.β΄ 17)

    Την ημέρα που πεθανε η μάνα μου,γραφει καποιος σύγχρονος ποιητής,στο διπλανό διαμέρισμα είχανε γάμο. Απο τότε, δεν ξανάπε ο πατέρας μου » τι θα πει ο κόσμος»

    Καλή δύναμη σου ευχομαι…

    Αλέξανδρος Παναγιωτόπουλος

  4. Διάβασα το άρθρο και συμφωνώ κάτι παραπάνω από απόλυτα, με αντιπροσωπεύει και μένα.
    Όμως μήπως τελικά σκέφτομαι περισσότερο τους άλλους και τι θα πουν και όχι την δική μου συμπεριφορά; Αν πρέπει να σκέφτομαι κάποιον γύρω μου, αυτός είναι μόνο ο/η άμεσα εμπλεκόμενος /η με την γνωριμία-συναναστροφή. Τι λέτε;
    Και κάτι ακόμη, ποιος είπε ότι οι χριστιανοί είναι τέλειοι, έχουν και αυτοί αδυναμίες, πάθη και μικροπρέπειες , δεν έχω απαίτηση να με καταλάβουν. Αγωνίζονται και αυτοί όπως και γω. Με την βοήθεια Του Θεού προχωράμε αβίαστα και με τις συμβουλές του πνευματικού, κανείς δε θα με «κάνει να αισθάνομαι απαίσια. Λες κι είμαι εκτός εποχής, εκτός τόπου και χρόνου», (δανείζομαι τα λόγια σου).
    Καλή συνέχεια στον αγώνα!

  5. Σας ευχαριστούμε για τη συμμετοχή.
    Συμφωνώ μαζί σας πως δεν πρέπει να νοιαζόμαστε για το τι λέει αυτός ο περίφημος κόσμος,αλλά πολλές φορές αυτό μας βγαίνει αυθόρμητα,χωρίς να το θέλουμε.Ξέρω πως ο Θεός μας δίνει δύναμη,μας συντροφεύει σε κάθε στιγμή μας,εύκολη ή δύσκολη,γιατί είναι δική μας στιγμή,αλλά ζούμε με ανθρώπους και είναι αρκετά δύσκολο πολλές φορές να συμβιβάζεσαι.Κατανοώ πως όλοι μας αγωνιζόμαστε και φυσικά δεν έχω απαιτήσεις,άλλωστε με ποιό δικαίωμα να τις έχω!Όμως είναι αναπόφευκτο πολλές φορές να λυγίσεις.Η καθημερινότητα σε λυγίζει,οι γύρω σου σε λυγίζουν,ακόμη κι ο ίδιος σου ο εαυτός(κυρίως αυτός)…Να είστε καλά για τα λόγια σας!

    Καλή δύναμη και καλό αγώνα εύχομαι και σε σας Αλέξανδρε και elpis!

  6. ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΙΑΚΑ ΚΟΛΛΗΜΑΤΑ! Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΦΩΤΙΣΕΙ ΤΟΥΣ «ΣΩΤΗΡΕΣ» ΝΑ ΣΤΡΑΦΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΩΤΗΡΑ

  7. Φίλε ανώνυμε..φυσικά και είναι κολλήματα,αλλά προσωπικά γνωρίζω πολλούς ανθρώπους που ζουν έτσι και νομίζουν πως κάνουν το σωστό.Είναι κρίμα,γιατί αυτή η κατάσταση είναι αρρωστημένη…!!

  8. Είμαι 24 χρονών και βρέθηκα πάρα πολλές φορές στη θέση σου. Μέχρι που κάποια μέρα ανακάλυψα ότι είχαν μπει τόσο βαθιά μέσα μου αυτού του είδους οι φοβίες που δεν τολμούσα να μιλήσω σε άνθρωπο. Είτε μεγάλο, είτε μικρό. Στην αρχή πίστευα ότι κάνω κάτι λάθος, σκέφτομαι λάθος. Και προσπαθούσα να καταπιέσω την σκέψη μου και τα συναισθήματά μου. Μετά από μέρες σκέψης άρχισα να αγχώνομαι. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ το βράδυ, γιατί απλά είχα τύψεις. Ναι, οι σκέψεις μετατράπηκαν σε τύψεις. Τύψεις για τον ίδιο μου τον εαυτό. Γιατί να επιτρέψω να μπω σε αυτό το γκρουπάκι του φόβου; Γιατί να μην έχω θάρρος πρώτα από όλα για μένα και μετά να πω σε κάποιους ανθρώπους ότι μπορεί να κατέχουν κάποιες πνευματικές θέσεις (ομαδάρχες, ομαδάρχισσες, αρχηγούς κλπ ),αλλά αυτά που διδάσκουν είναι λάθος; Έτσι θα συνεχίσει η ζωή μου, θα κρύβομαι και θα φοβάμαι; Γιατί; Για ποιο πράγμα; Κάποια μέρα πήρα την μεγάλη απόφαση! Είπα μέσα μου ’’άποψή τους και ας την κρατήσουν για τον εαυτό τους’’. Ένοιωσα ΕΛΕΥΘΕΡΗ!!! Έφυγε από πάνω μου ένα μεγάλο βάρος! Και από κει και πέρα όλα άλλαξαν. Δεν λέω, πολλοί βρέθηκαν στο δρόμο μου να με κατακρίνουν και να μου διαφημίσουν τις δικές τους καλές και άξιες ζωές. Είπα απλά ένα μεγάλο ΟΧΙ, τους ευχαρίστησα για τον χρόνο του και για τον κόπο τους και απάντησα ότι η ζωή που μου περιγράφεται δεν μου αρέσει και επιτέλους σε αυτόν τον κόσμο ήρθα για να παλέψω και να κριθώ μόνη μου και όχι με την δική σας συνοδεία. Όταν αύριο, μεθαύριο θα φτάσω μπροστά στον Καλό Θεούλη και θα με ρωτήσει γιατί φοβόμουν, τι θα του πω; Ότι έτσι με είχανε μάθει; Και η δική μου προσπάθεια που είναι; Να λοιπόν ο δικός μου αγώνας! Από τότε άλλαξαν πολλά. Και το κυριότερο; Βρήκα αυτό που έψαχνα! Τον άνθρωπο με τον οποίο θέλω να μοιραστώ τη ζωή μου! Να παλέψω και να αγωνιστώ μαζί του! Και οι άλλοι; Πνέω δεν με νοιάζει τι θα πουν… Απλά προσευχή και προσπάθεια! Η Παναγιά μαζί σου! Να σου δίνει δύναμη και να σε σκεπάζει. Και μην φοβάσαι, όλα θα πάνε καλά, γιατί απλά Ο Καλός Θεούλης ξέρει και ξέρει τα πάντα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s