Όσο υπάρχουν άνθρωποι….

Είχα επιβιβαστεί λοιπόν στον προαστιακό με κάποιους φίλους,στο δρόμο της επιστροφής,μετά από μια όμορφη μέρα.Τα εκδοτήρια εισιτηρίων είχαν κλείσει από ώρα.Κάποιοι από εμάς είχαμε εισιτήριο με επιστροφή,κάποιοι άλλοι όχι.Ανεβαίνουμε λοιπόν στο βαγονάκι μας,περνάει ο εισπράκτορας και μας επικυρώνει τα εισιτήρια.

Έβγαλε και στη φίλη μας που δεν είχε και παράλληλα πιάνουμε την κουβέντα μαζί του.Δίπλα μας ο νεαρός που μας καθησύχασε στο σταθμό πως μπορούμε να βγάλουμε εισιτήριο και μες στον προαστιακό(γιατί είχαμε κάπως ανησυχήσει).Αθλητής.Ο ελεγκτής γυρίζει και μας λέει: «Καλό παιδί,κάθε μέρα τον βλέπω.Κρίμα δεν είναι για 1,5 στάση να πληρώνει κάθε μέρα εισιτήριο;».Κι έτσι δεν του «έκοψε».Εμείς σπεύσαμε να του δείξουμε το φοιτητικό μας πάσο,για να σιγουρευτεί πως δικαιολογημένα βγάλαμε μειωμένο εισιτήριο.Μου λέει:«Κορίτσι μου,αυτούς  που δεν έχουν πάσο τους καταλαβαίνω.Ποτέ κάποιος που δεν έχει μαζί του πάσο,δε θα με ρωτήσει αν θέλω να το δω.» Εμείς του ανταπαντάμε πως μπορεί κάποιος να μπλοφάρει και αποκρίνεται πως τη μπλόφα τη μυρίζεται πια από μακριά.

Σκέφτομαι …Τι δουλειά κι αυτή…!!Καθημερινά να παίζεις τον ψυχολόγο και τον αστυνόμο σε τόσους ανθρώπους!Λίγο αργότερα ο χαριτωμένος κύριος επιστρέφει,όπως πάντα με χαμόγελο!Γυρίζει και μας λέει: «Μόλις είδα έναν κύριο που με συγκίνησε»!Και μας αφηγείται: « Πήγα να κάνω τον προβλεπόμενο έλεγχο και στα υπόλοιπα βαγόνια και ένας κύριος μου δείχνει ένα χαρτί που του επιτρέπει  4 δωρεάν μετακινήσεις και του λέω,γιατί μου το δίνεται αυτό,για μια τόσο κοντινή διαδρομή(από Κατερίνη-Θεσσαλονίκη)»;

Γυρίζει και μας λέει: «Ο άνθρωπος αυτός θα μπορούσε να το χρησιμοποιήσει σε κάποια μακρύτερη διαδρομή,θα μπορούσε να διασχίσει όλη την Ελλάδα,να πάει από την Αλεξανδρούπολη ως την Αθήνα κι αυτός θέλει να ταξιδέψει από την Κατερίνη ως τη Θεσσαλονίκη»! και συνεχίζει φανερά συγκινημένος : «ο κύριος αυτός μου είπε πως η γυναίκα του έπαθε εγκεφαλικό και πάει να τη δει στη Θεσσαλονίκη και πρέπει να ξαναγυρίσει πίσω και αύριο να ξαναπάει,γι’αυτό και
ήθελε να χρησιμοποιήσει τις δωρεάν διαδρομές του».

Εμείς είχαμε παγώσει,δεν περίμεναμε τέτοια εξέλιξη στη μικρή ιστοριούλα μας.Και το αποκορύφωμα;Τα λόγια του ελεγκτή που ακόμα ηχούν στ’αυτιά μου: «Δεν του ακύρωσα το εισιτήριο» και συνέχισε λέγοντας στον επιβάτη:«Αύριο το μεσημέρι και το βράδυ που θα είμαι πάλι εγώ στον προαστιακό έλα πάλι
την ίδια ώρα,για να πας δωρεάν να επισκεφτείς τη γυναίκα σου»!!!!!

Ε,τώρα πείτε μου…Είναι να απογοητεύεται κανείς και να
μιζεριάζει όσο υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι…..;;;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s