Μερικές σκέψεις…..

Στο δρόμο για το πανεπιστήμιο…Εκεί στο ίδιο κουραστικό λεωφορείο,κάθε μέρα…Στην ίδια αβάσταχτη διαδρομή…Δεν ξέρεις τι χαρά νιώθω,μόλις σε αντικρύζω.Η αλήθεια είναι πως περιμένω πάντα πολύ καιρό,για να σε δω,όμως ξέρεις κάτι;Τελικά η αναμονή αξίζει τον κόπο!Μόλις σε δω όλα αλλάζουν,φωτείζονται λιγάκι από την ομορφιά και την αθωότητά σου.Ναι,μικρή μου αμυγδαλιά,πίστεψέ με μου αλλάζεις τη μέρα!
Μετά από έναν γκρίζο,μουντό χειμώνα,τα χρώματά τούτου του δέντρου σ’ανταμοίβουν!Σου μιλούν κατευθείαν στην καρδιά!Λευκό της αθωότητας και ροζ των πρώτων χρόνων κάνουν τη διαφορά,μετά τον κουραστικό χειώμωνα.Τέτοια άνοιξη πρέπει να έχει και η καρδιά,όταν αντικρύζει τον Χριστό.Όλο το είναι μας να γεμίζει και μόνο που Τον θωρούμε πάνω στο Σταυρό.Πρέπει να παίρνουμε δύναμη και κουράγιο…
Ξέρεις υπάρχουν και μέρες της άνοιξης βροχερές!Που ψάχνεις μια ομπρέλα να καλυφτείς.Ξέρεις υπάρχουν και μέρες της ζωής σου βροχερές…. που ψάχνεις λίγους φίλους για να κρατηθείς.Μέρες που δε θες να βγεις από το σπίτι,που όλα σου φταίνε.Κάθε άνθρωπος που θα συναντήσεις σε κουράζει.Λίγοι είναι εκείνοι που μόλις τους αντικρύσεις θα ομορφύνουν την ψυχή σου.Γι’αυτούς έχεις πάντα χρόνο,ποτέ δεν τους βαριέσαι!Κι ας μην τους βλέπεις τακτικά…κι ας μην έχεις πολλά να συζητήσεις μαζί τους…αρκεί που είστε μαζί.Επικοινωνείτε με άλλο τρόπο,τον οποίο ακόμα αδυνατώ να εξηγήσω.Έτσι λοιπόν η μέρα σου αποκτά και πάλι λίγο χρώμα.
Όμως δε θέλω να ξεχνάς πως και η βροχή μες στο πρόγραμμα είναι.Δεν πρέπει να ζητάς μόνο τον ήλιο,ίσως αποβεί καταστρεπτικός.Κάπου διάβασα:
«Βρέχει μικρό μου λουλούδι…Και δεν χαίρεσαι αυτήν την βροχή;Ήλιος πολύς σε μαραίνει και ύστερα..πάλι ήλιος θα βγει.
Στεναχωριέσαι,καρδιά μου απαλή;Έλα!…στον πόνο ας χαρείς!Οι πιο γλυκές αρετές μες στην θλίψη βλαστάνουν.
Σαν τα λουλούδια..σε κλάμα βροχής…Βλέπει ο Θεός και τον ήλιο θα δώσει σαν η δουλειά των νεφών τελειώσει.»

Όσο υπάρχει η λιακάδα,όλα φαντάζουν όμορφα και μοιάζει να ξεχνάμε πως υπάρχει και η βροχή.Ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε και τις βροχερές μέρες.Είναι κι αυτές δικές μας.Κάτι μαθαίνουμε κι από αυτές!Δεν μπορεί,δε γίνεται να προσφέρουν γνώση μόνον οι λιακάδες!Γι’αυτό να θυμάσαι συχνά πυκνά και τη βροχή.Ξέρει ο Θεός γιατί στη στέλνει…είναι κι αυτή μέρος του σχεδίου!Να θυμάσαι τη βροχή,γιατί αν την ξεχάσεις,η προσγείωση στα λασπωμένα νερά θα είναι δυσκολότερη….Και…Περίμενε τη λιακάδα…Κάποτε-ακόμα κι αν νομίζεις πως έχει αργήσει-θα ‘ρθει.Θα φτάσει η μέρα που θα’ρθει και η δική σου λιακάδα!Ο Θεός ξέρει!Μην το ξεχνάς ποτέ…..

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s