«ΣΕ ΤΙΝΟΣ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ;»

»  Όταν είσαι πολύ νέος ή πολύ νάρκισσος ή πολύ και από τα δύο,θέλεις ν’αρέσεις σ’όλους.Να σε συμπαθούν,ή αν γίνεται,ακόμη και να σε αγαπούν.Συμβιβάζεσαι εύκολα,αν είναι να σε αγαπήσουν.Με κάθε κόστος,αρκεί να σε αγαπήσουν.Μια μέρα ξυπνάς κι έχεις γύρω σου ένα σωρό άγνωστους ανθρώπους που αγαπάς και σε αγαπούν για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο.Σου έχουν μείνει(και τους έχεις μείνει)αμανάτι από τότε που ήθελες να τους αρέσεις και να σε αγαπούν.Άνθρωποι που τους κοιτάς και σου θυμίζουν κάτι,αλλά δε θυμάσαι κάτι.Δε θυμάσαι τι σου θυμίζουν.Δε θυμάσαι πια.

Μια μέρα μεγαλώνεις και δε σε νοιάζει πια.

Δε σε νοιάζει,που δε θυμάσαι.Θυμάσαι ότι έχεις αποφασίσει να ξεχνάς.Θυμάσαι ότι πρέπει να διαλέξεις πλευρά.Να διαλέξεις με ποιούς θα είσαι.Από εδώ και πέρα.Μια μέρα μεγαλώνεις και μαθαίνεις ότι «το μεγαλύτερο αμάρτημα είναι να μην αγαπάς τον εαυτό σου».Το έγραψε κι ο Λειβαδίτης κάποτε.Μια μέρα διαλέγεις πλευρά.Με κάθε κόστος.Ακόμη και αν κινδυνεύσεις να μείνεις μόνος στο τέλος.Ακόμα και αν κινδυνεύσεις να σε χαρακτηρίσουν τρελό,εκκεντρικό και παράξενο.Μια μέρα αποφασίζεις ν’αγαπάς τον εαυτό σου και να διαλέγεις πλευρά.Μια μέρα αρχίζεις να μετράς και να ξεσκαρτάρεις,γιατί αποφάσισες ν’αγαπάς πια τον εαυτό σου και να διαλέγεις πλευρά.Ακόμη και με τη σιωπή σου.Ακόμη και μ’αυτήν διαλέγεις πλευρά.

 

Σαν εκείνους τους εκπληκτικούς στίχους του Γεράσιμου Ευαγγελάτου:»Άνθρωποι μόνοι που άφησαν σκόνη
φιλίες κι αγάπες που πήραν οι δρόμοι
κλεμμένοι, κρυμμένοι, κρυφά δανεισμένοι
τυχαίοι, γενναίοι, δειλοί,φοβισμένοι.
Δικοί μου και ξένοι, λαμπροί και θλιμμένοι
σε σχέσεις, σε σπίτια καλά κλειδωμένοι.
Χαρούμενοι, άσχετοι,συνεπιβάτες
μποέμ καλλιτέχνες, παιδιά με γραβάτες.
Εχθροί μου και φίλοι, μικροί και μεγάλοι
που δίνουν με μέτρο,που κάνουν σπατάλη.
Αγάπες που έμοιαζαν να ‘χουν αξία
και άλλες που ξέμειναν στη χειραψία.
Φτωχοί συγγενείς που σερβίρουν τα έτοιμα
οι λογικοί κι όσοι ζουν με το αίσθημα,φοβάμαι πως χάνω το μέτρημα…».  »

 

της Παυλίνας Εξαδακτύλου από τις ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Advertisements

2 responses to “«ΣΕ ΤΙΝΟΣ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ;»

  1. Μπραβο,πολυ καλη αναρτηση!!!
    Και το τραγούδι υπεροχο….Αγαπάμε Νατάσσα….

  2. Να’στε καλά!!! 🙂
    Υπέροχο το τραγούδι,αλλά υπέροχη και η πένα της αρθρογράφου!!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s